เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตระกูลฮั่วไม่มีจักรเย็บผ้า เมื่อเหวินซิ่วอิงได้ยินเรื่องนี้ จึงให้สามีของตนยกมาให้เป็นพิเศษ
ไช่จินฮวาตัดเย็บเสื้อผ้ามาหลายสิบปี เพียงกรรไกรตัดลงไป ผ้าก็ถูกตัดออกมาได้พอดีไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่น้อย
พูดไปแล้วก็เป็นเพราะความยากจน ตระกูลเหล่าเจียงมีคนเป็นพรึ่บกว่าสิบชีวิต ไม่มีปัญญาซื้อเสื้อผ้าใหม่ จึงทำได้เพียงไปที่สหกรณ์จัดจำหน่าย ซื้อเศษผ้ามีตำหนิราคาถูกสองสามชิ้นกลับมาตัดเย็บเอง
พอนานวันเข้า ความชำนาญก็ก่อเกิดความคล่องแคล่ว
ไช่จินฮวาลงมือรวดเร็วมาก ผ่านไปสองชั่วโมง ก็ตัดเย็บเสื้อกั๊กตัวเล็กออกมาได้หนึ่งตัว
เย็บตรึงเส้นด้ายตามความยาวและความกว้างของหนึ่งตราฝ่ามือ จากนั้นก็ยัดขนเป็ดในปริมาณที่พอเหมาะลงไปตามลำดับ
เหวินซิ่วอิงเพิ่งจะลองสวมได้ไม่ถึงห้านาที เหงื่อบาง ๆ ก็ผุดขึ้นมาทั่วตัวภายในห้อง
“ป้าคะ เสื้อตัวนี้หากนำไปให้พวกทหารสวมใส่ ตอนลาดตระเวนเข้าเวรในฤดูหนาวก็จะไม่ถูกความเย็นกัดแล้ว”