เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แน่นอนว่าฮั่วเว่ยกั๋วไม่ได้อยากคุกเข่าให้เจียงหนิงหนิงจริง ๆ อย่างมากก็แค่แกล้งทำท่าทางไปอย่างนั้น
เหมือนภาพสโลว์โมชันในภาพยนตร์ หัวเข่าค่อย ๆ ทรุดต่ำลงทีละน้อย ๆ
“พ่อขอร้องล่ะ...”
ทว่าโอดครวญอยู่นานสองนาน จนหัวเข่าจวนเจียนจะแตะถึงพื้น ใครจะไปรู้ว่ายัยแม่หนูเจียงหนิงหนิงนั่นกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด
ฮั่วเว่ยกั๋วโมโหจนเลือดแทบจะสูบฉีดขึ้นสมอง เขาเป็นผู้ใหญ่แท้ ๆ หากต้องคุกเข่าให้เธอจริง ๆ ไม่กลัวอายุสั้นลงหรือไง
แล้วพวกคนในกองการผลิตที่หกนั่นกินอะไรกันเข้าไป ทำไมถึงได้เงียบกริบขนาดนี้ ประณามเจียงหนิงหนิงต่อไปสิ
หากยังทรุดลงไปต่อคงได้คุกเข่าลงบนพื้นจริง ๆ แน่ แววตาของฮั่วเว่ยกั๋ววาบผ่านความเคียดแค้นชิงชังอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เงยหน้าขึ้นมา
ทว่าทันใดนั้นเขาก็ต้องชะงักงัน
เจียงหนิงหนิงดันแสดงได้สมจริงยิ่งกว่าตนเสียอีก...