ตอนที่ 187 ตระกูลฮั่วเข้าคุก

ริมฝีปากบางของฮั่วตงหลินเม้มตรง

ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว พูดข้างหูเขาว่า “ใช่แล้ว ฉันต้องขอบคุณที่คุณช่วยสมัครเรียนเข้าร่วมกองทัพแทนฉันจริง ๆ ตอนนี้ฉันถึงสามารถใช้อำนาจส่วนตัวทำให้คุณต้องอยู่ในนั้นเพิ่มอีกหลายปี”

เขายังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกฮั่วเว่ยกั๋วที่เกรี้ยวกราดผลักอย่างแรงจนถอยหลังไปหลายก้าว

“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก...”

ฮั่วเว่ยกั๋วโกรธจนหอบหายใจหนัก รู้สึกว่าตัวเองโกรธจนแทบจะกระอักเลือด “ฉันมันตาบอดจริง ๆ ถึงได้เลี้ยงหมาป่าเนรคุณอย่างแกขึ้นมา”

เขาคุ้มคลั่ง

ฮั่วตงหลินมองเขาด้วยแววตาเย้ยหยัน ดั่งมองดูตัวตลกกระโดดโลดเต้น กระตุ้นประสาทอันเปราะบางของฮั่วเว่ยกั๋วอย่างลึกซึ้ง

ขณะที่เขากำลังเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ เถียนชุ่ยเฟินที่ทำตัวเป็นคนล่องหนมาตลอดในที่สุดก็เอ่ยปาก

“ผู้เฒ่าฮั่ว คุณยอมรับผิดเถอะ!”