ตอนที่ 154 เส้นยาแดงผ่าแปด

ไช่จินฮวานอนหลับตาอยู่บนพื้น ใบหน้าถูกควันโขมงรมจนดำคล้ำ ไม่รู้เป็นหรือตาย

ก้อนแป้งข้าวเหนียวน้อยสองคนร้องไห้อยู่ข้าง ๆ จนสะอึก ดวงตาและจมูกแดงก่ำ หัวไหล่เล็ก ๆ สั่นสะท้านเป็นระยะ หยาดน้ำตาร่วงรินอย่างน่าเวทนา

ปากเล็ก ๆ พร่ำเพรียกหาไม่หยุด “คุณย่าทวดตื่นเร็วเข้าสิ”

พลอยกอดพึ่งพิงกันแน่น ราวกับแมวจรจัดสองตัวที่ถูกรังแกจนหมดหนทางและตื่นตระหนกไร้ที่พึ่ง

ชั่วพริบตานั้น หัวใจของเจียงหนิงหนิงบีบรัดแน่น เลือดทั่วร่างคล้ายจะแข็งตัว ความรู้สึกโทษตัวเองและละอายใจอย่างท่วมท้นถาโถมเข้าใส่จนจมมิด

แทบจะถลาเข้าไปอยู่ข้างกายพวกเขาในชั่วพริบตา สองเข่าคุกราบกับพื้น ยื่นมือไปอังจมูกดูการหายใจของไช่จินฮวา ปลายนิ้วมือสั่นระริกไม่หยุด