เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เปลวเพลิงถูกดับลงในชั่วพริบตา
“ทุกคนไม่เป็นไรนะ” ฮั่วตงหลินมโนจิตตึงเขม็ง รีบปล่อยภรรยาและพวกเด็ก ๆ อาศัยแสงไฟฉายตรวจสอบดูว่าบนร่างกายของพวกเขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่
นอกจากรอยเปรอะเปื้อนบนใบหน้าแล้ว บนตัวก็ไม่มีบาดแผลอื่นใด
หม่านหม่านเบิ่งตากลมบวมเป่งราวกับลูกตาปลาทอง เดิมทีคิดจะเอ่ยปากเหน็บแนมพฤติกรรมวีรชนช่วยหญิงงามที่มักจะโผล่มาตอนท้ายเรื่องเสมอของสหายไข่ดำสักหน่อย
ทว่ายามแสงไฟฉายกวาดผ่าน ดวงตาของพ่อไข่ดำกลับแดงก่ำไปหมด ย่อมรู้ดีว่าเพื่อให้สามารถเร่งรุดกลับมาก่อนเวลาได้ เขาต้องทุ่มเทเหน็ดเหนื่อยไปมากมายเพียงใด
ก้อนแป้งน้อยถอนหายใจเฮือกใหญ่ ตบไหล่เขาเบา ๆ “กลับมาได้ก็ดีแล้ว”
ฮั่วตงหลินถูกน้ำเสียงที่ทำตัวเลียนแบบผู้ใหญ่ของลูกชายทำให้ขบขัน จึงยกมือขึ้นลูบศีรษะของเขา แล้วหันไปมองภรรยา “ฉันให้คนพาย่าไปส่งที่สถานีอนามัยแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”
“ยังมีเสือดำอีกตัว!” เจียงหนิงหนิงลุกพรวดขึ้นมาทันควัน สาวเท้าวิ่งตรงไปยังทิศทางของซากปรักหักพังทันที
เจ้าถวนจื่อสองคนวิ่งตามหลังไปติด ๆ
เหล่าเจ้าหน้าที่ดับเพลิงกำลังเคลียร์พื้นที่เกิดเหตุ