ตอนที่ 84 หมาป่าเนรคุณ

“เจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียงสั่งการมาได้เลย ให้ฉันทำอะไรกันก็ได้ทั้งนั้น หญิงแก่อย่างฉันนึ่งหมั่นโถวได้ทั้งลูกใหญ่ทั้งนุ่มฟู แปดหมู่บ้านในระยะสิบลี้ต่างก็ชมว่าดี”

“ที่บ้านฉันมีจักรเย็บผ้าอยู่หนึ่งหลัง ช่วยเย็บปะซ่อมแซมเสื้อผ้าได้”

“พ่อของฉันเป็นหมอเท้าเปล่า ก่อนแต่งงานฉันเคยเรียนวิชาติดตัวมาบ้าง พอจะช่วยดูแลคนไข้ที่บาดเจ็บเล็กน้อยได้”

“เจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียง พวกเราล้วนฟังคุณทั้งนั้น...”

เจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียงในปากของพวกเธอด้านชาไปหมดแล้ว นิ้วเท้าที่อยากจะวิ่งหนีพยายามขดเกร็งอยู่ภายในรองเท้าบู๊ตทหาร

ใบหน้าที่แข็งทื่อและสิ้นหวังนี้เมื่อตกอยู่ในสายตาของทุกคนกลับเปรียบเสมือนการฉีดยากระตุ้นหัวใจ ดูเอาเถอะว่าอะไรกันคือท่วงท่ายอดขุนพล?

นั่นคือเผชิญเรื่องราวไม่วุ่นวาย ไม่ใจร้อนลนลานแม้แต่น้อย