ตอนที่ 59 หนิงหนิง เด็กหายไปแล้ว

“เจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียงรีบตื่นเร็ว สำนักงานใหญ่โทรมา”

ข้างหูมีคนกำลังเพรียกหาเสียงเบา เจียงหนิงหนิงลืมตาขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ ทั่วร่างอ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรง

เมื่อเห็นเธอนอนซมอยู่ในถุงนอนด้วยสีหน้าทรมาน หลินเสี่ยวเยี่ยนจึงยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอ

“ดูเหมือนจะมีไข้นิดหน่อย แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เดี๋ยวฉันจะไปหาแพทย์ทหารเอายาสองเม็ดมาให้เธอ”

เจียงหนิงหนิงยิ้มอย่างเขินอายอยู่บ้าง ล้วงเอาหมูแผ่นกำมือหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของวางลงบนกลางฝ่ามือของเธอ “ขอบคุณนะเจ้าหน้าที่เสี่ยวหลิน ถ้าไม่มีเธอ ฉันก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำอย่างไร”

จิตใจของหลินเสี่ยวเยี่ยนพลันสับสนขึ้นมาบ้างในทันที

นี่เป็นเพียงเรื่องที่พอจะช่วยได้แท้ ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าหน้าที่เสี่ยวเจียงจะขอบคุณตนเองอย่างจริงจังถึงเพียงนี้