เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้เฒ่าเซวียพาถวนจื่อน้อยสองคนมาถึงสถาบันวิจัยก็เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว เขาวางเด็ก ๆ ให้อยู่ในห้องทำงานของตัวเอง รับสายโทรศัพท์สายหนึ่งแล้วก็รีบร้อนจากไป
ถวนจื่อน้อยทั้งสองแอบสบตากันแวบหนึ่ง
เซี่ยเซี่ยรีบวางตำราเรียนชั้นประถมลงทันที หยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาจากชั้นล่างสุดของชั้นวาง แล้ววิ่งไปข้างกายเสี่ยวหลี่
เธอเอียงศีรษะ เอ่ยด้วยเสียงเด็กอ่อนหวานปานน้ำผึ้งจนแทบละลาย “คุณอาหลี่ คุณช่วยอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมคะ”
“ได้สิ!”
เสี่ยวหลี่ตอบรับด้วยความยินดี หึ ๆ
ทั้งยังเอาใจใส่ด้วยการวางหนังสือไว้บนโต๊ะ อ่านทีละคำทีละบรรทัดไปหนึ่งประโยค รอให้เธอเข้าใจก่อน จึงค่อยอ่านประโยคถัดไป
“คุณอาหลี่ คุณรู้หนังสือเยอะจริง ๆ เลย!”
“คุณอาหลี่ อะไรกันที่เรียกว่าหลุมดำ... ว้าว! คุณเก่งจังเลย!”
“คุณอาหลี่...”