ตอนที่ 60 พาเด็กมาแนวหน้าได้อย่างไร

หม่านหม่านเป็นเด็กที่มีมารยาท ไม่ยอมทำให้แม่ต้องเสียหน้าแม้แต่วินาทีเดียว เขาปาดน้ำตาไปพลางทักทายว่า “สวัสดีครับคุณน้า” จากนั้นก็รีบเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ทันที “พวกเราเป็นลูกที่แม่คลอดออกมา ไม่ใช่เก็บมาจากกองขยะนะ”

เห็นได้ชัดว่ายังคงฝังใจกับคำพูดของเด็กเกเรพวกนั้นในเขตบ้านพักครอบครัว

อากาศเย็นไหลผ่านลำคอเข้าไป ทำให้หม่านหม่านกลั้นสะอื้นร้องไห้ไม่อยู่จนส่งเสียงสะอึกดังลั่นออกมา

เขาเอามือปิดปากด้วยความเขินอาย

เมื่อถูกขัดจังหวะเช่นนี้ เขาก็ร้องไห้ไม่ออกอีกต่อไป ด้านข้างเซี่ยเซี่ยเห็นท่าทางเงอะงะของพี่ชาย ก็ค่อย ๆ หยุดสะอึกสะอื้นลงเช่นกัน

ร่างนุ่มนิ่มของเด็กน้อยทั้งสองนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ในอ้อมอกของเจียงหนิงหนิง มือน้อย ๆ กำสาบเสื้อของเธอไว้แน่น

ขนตายังคงมีหยาดน้ำตาที่ยังไม่แห้งเกาะอยู่ จมูกแดงก่ำ ดูแล้วทั้งน่าสงสารและน่าเอ็นดูยิ่งนัก