ตอนที่ 9 โกหก

“แม่ครับ...”

หม่านหม่านไม่อาจสะกดกลั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป พุ่งตัวไปข้างหน้าก้าวใหญ่ กอดขารองรับร่างของเจียงหนิงหนิงเอาไว้แน่น

ยามที่เขาถูกพวกค้ามนุษย์จับตัวไป เขาไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด เพียงกังวลว่าหากต่อไปน้องสาวกับแม่ต้องทนหิวไม่มีข้าวกินจะทำอย่างไร

ทว่าพอได้ยินเสียงของแม่ ลืมตาขึ้นมา มองเห็นแม่ไล่ตามมาข้างหลังโดยไม่คำนึงถึงอันตราย ก้นบึ้งหัวใจถึงได้บังเกิดความหวาดกลัวย้อนหลังขึ้นมาอย่างไม่อาจหยุดยั้ง

ที่แท้...

แม่รักเขาจริง ๆ

เจียงหนิงหนิงหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด ร่างทรุดนั่งลงบนพื้นอย่างอ่อนแรง โอบกอดก้อนแป้งข้าวเหนียวไว้แนบอก “ไม่ต้องกลัวนะ พวกค้ามนุษย์ถูกแม่จับตัวได้แล้ว”

หม่านหม่านซบอยู่บนบ่าของเธอ สองมือน้อย ๆ กอดรอบคอเธอเอาไว้