เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หม่านหม่านพลันรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา แม่กำลังวางแผนจะหย่าร้างกับพ่อ และไม่ต้องการเขากับน้องสาวแล้วใช่ไหม
ถึงแม้แม่จะอ่อนแอไร้ความสามารถ ปล่อยให้ย่ารังแกพวกตนอยู่เสมอ
แต่ในก้นบึ้งของหัวใจเขาก็ยังคงมีความเต็มใจอยู่สักนิด แค่เพียงนิดเดียวเท่านั้นที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับแม่ เพราะเขาไม่อยากเป็นเหมือนเถี่ยจู้ข้างบ้าน ที่ถูกเด็ก ๆ รุมล้อมด่าทอว่าเป็นลูกนอกคอกที่ไม่มีแม่
ต่อให้หม่านหม่านจะฉลาดเฉลียวและเติบโตเกินวัยเพียงใด ทว่าก็เป็นเพียงเด็กวัยสี่ขวบเท่านั้น ขอบตาจึงพลันแดงก่ำขึ้นมาในชั่วพริบตา
เด็กน้อยกัดฟันแน่น ด้วยกลัวว่าหากเล็ดลอดเสียงร้องออกมา แม่ยิ่งจะไม่ต้องการตนเอง
“อะไรกัน ก่อกบฏสิ้นดี แกยังกล้าไปร้องเรียนฉันอีกเหรอ” เถียนชุ่ยเฟินเดือดดาลขึ้นมาในทันใด ผลักป้าจูออกไปอย่างแรง พลางพุ่งพรวดไปข้างหน้าแล้วเงื้อแขนขึ้นสูง