กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 410 ไม่ปรานีแม้แต่น้อย
“เจ้าไม่นับ” เซี่ยจิ้นไป๋คว้าไหล่นางไว้ ดึงคนเข้าอ้อมอก เอ่ยเบา
“ข้าพบว่าการสุภาพอ่อนโยนกับเจ้า ได้มาแต่การปฏิบัติอย่างเย็นชาที่รุนแรงขึ้น ดังนั้นข้าไม่คิดหาความไม่สบายใจให้ตัวเองอีกแล้ว”
คำนี้ ต่างอะไรกับบอกว่านางได้คืบจะเอาศอก ยิ่งให้ยิ่งเรียกร้อง
ชุยหลิงเหยาโกรธจนเจ็บใจ “เจ้าอยากทำอะไร”
ทำอะไร...
“ย่อมอาบน้ำด้วยกันกับเจ้า” น้ำเสียงเซี่ยจิ้นไป๋สงบ ราวกับเรื่องอาบน้ำด้วยกันอย่างใกล้ชิดในสายตาเขาเป็นเพียงกินข้าวดื่มน้ำที่แสนง่าย
เขาเอ่ย “สองวันมานี้ จริง ๆ แล้วเจ้ายากจะรับใช้ ห้ามข้านั่น ห้ามข้านี่