กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 409 จนปัญญาเสียแล้ว
ต้นฤดูใบไม้ร่วง ลมยามเย็นเย็นสบายบ้าง
แสงตะวันยามอัสดงสีทองแดงสาดลงบนใบหน้าเขา ชุยหลิงเหยามองเห็นรอยยิ้มในดวงตาเขาอย่างชัดเจน
เป็นรอยยิ้มที่จริงใจยิ่ง
เขาดีใจได้อย่างไรถึงเพียงนี้
บังคับพานางมาจากอีกโลกหนึ่ง ให้นางทนความเจ็บปวดจากการพลัดพรากสามีภรรยา และทารกในครรภ์หกเดือนต้องเสียหาย
เขามีสิทธิ์อะไรดีใจ
ชุยหลิงเหยาหัวเราะเย็น “เจ้ารับประกันอะไรได้ ก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรือที่รับรองว่าจะไม่รับพระชายารองเหมือนเขา