กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 411 เป็นไปได้หรือไม่ ว่าคนผู้นั้นมิใช่จ้าวซื่อเจี๋ย
ท้องฟ้ายามราตรี ยังมีสีแดงเจิดจ้าเจ็บตาอยู่นั้น
นี่คือ... เกิดอะไรขึ้น
ชุยหลิงเหยาผลักคนตรงหน้าออก ก้าวเท้าจะลงจากเตียง
ไหล่ถูกกระชับแน่น ถูกเขาห้ามไว้
เซี่ยจิ้นไป๋กุมไหล่ของนาง โอบคนเข้ามาในอ้อมแขน น้ำเสียงอดกลั้นว่า
“เมื่อครู่มิใช่ยังบ่นว่าหมดแรงอยู่หรือ นี่ทำอะไรอีก ชอบดอกไม้ไฟหรือ
วันหลังข้าจะจุดให้ทั้งคืน ให้เจ้ามองให้เต็มตา”
“มิใช่” ชุยหลิงเหยามือกดที่อก พึมพำ “ตรงนี้ของข้ารู้สึกอึดอัดนัก”
ใจสั่น หายใจไม่ทั่วท้อง