กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 408 เหตุใดเขาจึงดีใจ
“ไม่คัน” ราวกับฟังไม่ออกเลยว่านี่คือคำเยาะเย้ย น้ำเสียงเซี่ยจิ้นไป๋จริงจังมาก “ข้าเพียงอยากจูบเจ้า”
ชุยหลิงเหยา “...”
นางยอมเขาจริง ๆ
นางเงยหน้า ชี้ไปที่ปากตนเอง “ดูเองเถิด มีใครจูบกันเช่นนี้หรือ”
แม้ไม่มีกระจก นางก็รู้ว่าริมฝีปากของตนต้องบวมแดงเป็นแน่
คนผู้นี้จูบก็คือกัดดิบ ๆ
ดุยิ่งนัก
เซี่ยจิ้นไป๋มองริมฝีปากชุ่มฉ่ำของนาง แววตาลึกล้ำมืดมน
ชุยหลิงเหยารีบปิดปากตนเอง ขู่ “ถ้าเจ้ากล้ากัดข้าอีก ข้าจะตีเจ้า”