กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 306 ตื่นขึ้นมาภรรยาที่กอดไว้ในอ้อมแขนกลับหายไป
เซี่ยจิ้นไป๋จะอดทนรอเช่นนั้นได้ที่ไหน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เปิดม่านรถม้า กางแขนออกให้สาวข้างใน “มา”
ชุยหลิงเหยา “…”
นางเพียงลังเลอยู่ชั่วขณะ สีหน้าบุรุษก็จมลง
สถานการณ์บีบคน ชุยหลิงเหยาจึงเดินไปข้างหน้าอย่างจนใจ
เซี่ยจิ้นไป๋รวบผ้าคลุมมีหมวกให้นางตามมือ คลุมนางตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วสอดมือใต้ข้อพับเข่า อุ้มออกไป
ข้างหลังเขา หลี่หย่งถึงกับตาค้าง
แสงแดดจ้า
ชุยหลิงเหยาหรี่ตาลงเล็กน้อย ยกศีรษะขึ้นจากผ้าคลุม ชำเลืองมองรอบกายอย่างเงียบ ๆ
เป็นจวนที่คุ้นเคย