ตอนที่ 307 เจ็บใจแทน

ตอนที่ 307 เจ็บใจแทน

เซี่ยจิ้นไป๋ผลักประตูเข้ามา

เสียง ‘กร๊าก’ ดังมาจากด้านหลัง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้า

ชุยหลิงเหยาตัวแข็งเกร็ง ไม่หันกลับไปมอง

นับจากเขาจากไป ผ่านไปราวสองสามยาม ไม่มีใครเข้ามาสนใจนางเลย

จากเที่ยงวันจวบจนพลบค่ำ

นางก็อยู่ที่นี่อย่างว่าง่าย ไม่มีรองเท้า แม้แต่จะลงจากเตียงก็ยังทำไม่ได้

เซี่ยจิ้นไป๋เดินมาถึงหน้าแท่นบรรทม มองสาวน้อยที่นั่งกอดเข่าอยู่บนนั้น

สายตาค่อย ๆ เลื่อนจากแก้มนางลงต่ำ หยุดอยู่ที่ปลายเท้าที่ชายชุดนอนมิได้ปิดบังไว้

ราวกับรู้สึกถึงสายตานั้น อุ้งเท้าของนางเกร็งขึ้น นิ้วเท้าขาวเนียนเรียงรายม้วนงอเล็กน้อย