กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 305 นางมีบุตรเสียแล้ว
“นี่คืออะไร”
นางมีผิวเนื้อนุ่มนวลที่ดูแลมาเป็นอย่างดี เปล่งประกายราวหยก ภายใต้ผมดำที่ตัดกันยิ่งขาวเนียนดั่งหิมะ
และยามนี้บนลำคอเรียวบางนั้น มีรอยแดงชัดเจนอยู่รอยหนึ่ง
เซี่ยจิ้นไป๋ยกมือ ลูบขึ้นไปโดยไม่ลังเล
ปลายนิ้วเกาเบา ๆ สีแดงก็มิได้ติดออกมา
มิใช่เครื่องสำอาง
สีตาของเขาคมเย็นลงทุกที “อย่าบอกราชันผู้นี้ว่าเจ้าเพิ่งลงจากเตียงบุรุษอื่น”
สตรีที่ถวายให้เขา กลับให้ผู้อื่นล่วงเกินเสียก่อน
ใครกล้าดูหมิ่นเขาถึงเพียงนี้