เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถึงกับรู้สึกวางใจ พ่อค้าผู้ร่ำรวยหลายคนในเมืองหลวงต่างมองหน้ากันไปมาอยู่หน้าสำนักผลิต ก่อนจะต่างยิ้มแย้มทักทายกันอย่างสุภาพ
“ท่านหวังก็มาด้วยหรือ? ...”
“ใครจะว่าไม่ใช่เล่า ก็นับว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน ถึงได้มาพบกันที่นี่อีกครั้ง”
ก่อนหน้านี้ตอนแย่งชิงแก้ว แย่งชิงกระดาษ ทุกคนก็มิได้เจอกันน้อย เรียกได้ว่าคุ้นเคยกันเป็นอย่างยิ่ง
ไม่กี่คนหัวเราะกลบเกลื่อนอยู่สองสามคำจึงเดินเข้าไป ทว่าในใจต่างก็เริ่มระแวดระวังขึ้นมาแล้ว
เข้าไปแล้วถึงพบว่า ยังคงมาสายไปอยู่ดี ผู้คนข้างในเข้าแถวกันอย่างเนืองแน่นแต่แรกแล้ว เพียงแต่ไม่มีใครกล้าพูดจาเสียงดัง จึงดูค่อนข้างเงียบสงบ
คนเหล่านี้ล้วนเป็นคู่แข่งกันทั้งสิ้น ร้านค้าในเมืองหลวงล้วนมิใช่ธรรมดาสามัญ เบื้องหลังย่อมมีนายยืนหนุนหลังอยู่ การที่ส่งพวกเขาออกมาในคราวนี้ ก็เพื่อสืบหาข่าวคราวเช่นกัน