ตอนที่ 226 บริจาคเงิน

กลับกังวลว่าเงินสร้างถนนจะไม่พอเสียมากกว่า ในภาพอนาคตอันงดงามที่ฉีเจียววาดไว้ให้พวกเขา ถนนสายนี้หากสร้างเสร็จ เวลาที่ใช้เดินทางไปเมืองชายแดนจะลดลงไปถึงครึ่งหนึ่ง ไปที่ใดก็ล้วนสะดวกสบาย

แม้ตัวทุกคนจะอยู่ในฝ่ายใน ทว่าหัวใจมิได้แก่ชรา ทั้งยังเฝ้าถวิลหาอิสรภาพ

พระสนมเสวียนยังคิดว่ารอให้หวยจิ่งออกจากวังไปตั้งจวนแล้ว จะสามารถรับนางออกไปเกษียณสุข ถึงเวลานั้นก็มีอิสรภาพแล้ว ไม่แน่อาจจะได้สัมผัสถนนคอนกรีตนี้ด้วยซ้ำ

มีเงินก็ใช่ว่าจะใช้จ่ายเช่นนี้ การรับบริจาคเดิมทีก็มีกฎระเบียบมากมาย ควรจ่ายเท่าใดล้วนเป็นไปตามลำดับฐานะ

ตาข่ายหนังสือพิมพ์ผืนนี้ที่ทอดออกไป ก็จวนจะได้เวลาเก็บกู้แล้ว