ตอนที่ 228 พลังชีวิต

จวบจนใกล้จะเลิกประชุมขุนนาง จึงได้เอ่ยเตือนสติขึ้นมาไม่กี่ประโยค

“เรานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าพวกท่านหลายคนจะทำให้ความไว้วางใจของข้าและราษฎรต้องสูญเปล่าถึงเพียงนี้ ทรัพย์สินมีค่าที่ค้นออกมาได้ แม้กระทั่งจนถึงวันนี้ก็ยังตรวจนับไม่หมดสิ้น”

“ช่างทำให้เราปวดใจเหลือเกิน” เรียกได้ว่าเจ็บปวดรวดร้าวถึงก้นบึ้งหัวใจ จนไม่มีผู้ใดจับผิดได้เลย

ต่อการแสดงละครของต้วนเหวยเหอนั้น เหล่าขุนนางต่างก็เริ่มจะด้านชาไปเสียแล้ว ฮ่องเต้มิเพียงมีลูกไม้อันยอดเยี่ยม การแสดงงิ้วฉากนี้ก็มิได้เลวทราม เล่นเอาผู้คนตกตะลึงจนนิ่งงันไปตาม ๆ กัน

ที่น่าขันจนแทบเอาชีวิตไม่รอดก็คือ พวกเขายังจำต้องไปเอ่ยปลอบประโลมฮ่องเต้อีกด้วย

อะไรกันที่เรียกว่ามองคนไม่ออก ชัดเจนว่าเป็นผู้อื่นที่ทรยศต่อความไว้วางพระทัยของฮ่องเต้ ฮ่องเต้ทรงไว้วางพระทัยพวกเขาถึงเพียงนี้ แต่กลับทำเรื่องผิดพลาดเช่นนี้ลงไปได้

ในเรื่องของการให้ความร่วมมือรับส่งบทนั้น ไม่มีผู้ใดรวดเร็วไปกว่าจ้าวจิ้นเป่า