ตอนที่ 188 ความตั้งใจมั่น

ก่อนหน้านี้คือมีเรื่องให้ต้องกังวลมากเกินไป ทว่าอย่างน้อยก็ยังมีเรี่ยวแรงนี้อยู่ หากแม้กระทั่งความมุ่งมั่นนั้นยังสูญสิ้นไป ยิ่งน่าเป็นกังวลยิ่งกว่า

“แม่นมอาวุโส ข้าไม่ได้พบพี่สองพี่สามพวกเขามาร่วมสิบปีแล้ว หากเมื่อวานมิได้ฝันเห็น ข้าก็คงลืมไปแล้วว่าพวกเขามีรูปร่างหน้าตาอะไรกัน”

“แต่ความฝันนั้นก็มิใช่เรื่องดีเลย พี่สองมีโลหิตเปรอะเปื้อนไปทั้งตัว...”

สายตาของฮองเฮาเลื่อนลอยไม่มั่นคง ทั้งร่างยังคงมึนงงเหม่อลอย ที่แท้ตนเองมีลางสังหรณ์เนิ่นนานถึงเพียงนั้น สวรรค์ได้บอกกล่าวนางแต่เนิ่น ๆ แล้ว

ปีนี้ฝันถึงช่วงเวลาวัยเยาว์มากมายเหลือเกิน ช่วงเวลาที่เคยอยู่ร่วมกับพวกพี่ชายคล้ายจะปรากฏซ้ำทีละภาพ ยามอยู่กับพวกเขา นางมิใช่คนที่ต้องคอยจัดการอะไรกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอีกต่อไป

เพียงมอบทุกอย่างให้พวกเขาดูแลก็พอ แม้พวกเขาจะก่อเรื่องจนไก่บินสุนัขกระเจิงอยู่บ้าง ทว่าก็มิต้องกังวล มีพี่ชายอยู่ นางเพียงแค่นั่งอยู่อย่างเงียบสงบก็พอแล้ว

นางสามารถทำสิ่งที่ตนเองอยากทำได้ และสิ่งนี้ ก็คือสิ่งที่นางขาดหายไปมากที่สุด

แต่นางมิอาจคว้าโอกาสนี้ไว้ได้ นางยังคงมิได้พบหน้าพี่สองเป็นครั้งสุดท้าย อย่าว่าแต่พี่สองเลย ภายภาคหน้าหากเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรกันกับผู้อื่นขึ้นมา นางก็คงยังเป็นเช่นนี้ ยังคงรุดหน้าไปไม่ทันอยู่ดี

ศพของพี่สองถูกฝังไว้ที่เมืองชายแดน เขาบอกว่านั่นคือเมืองและราษฎรที่เขาปกปักรักษาทั้งวันทั้งคืน เขาอยากฝังร่างไว้ที่นั่น