ตอนที่ 187 ภัยพิบัติหิมะ

หลังจากฮองเฮาทรงหายจากพระอาการประชวร ก็ยังคงเหมือนเช่นกาลก่อน สามารถจัดการทุกสิ่งทุกอย่างในวังหลวงได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

พระอาการประชวรครานั้นคล้ายกับมิได้ทิ้งร่องรอยใดไว้ที่พระองค์เลย พระนางยังคงเป็นฮองเฮาพระองค์เดิม

แม่นมจินยกน้ำแกงสาลี่หิมะเปลือกส้มเข้ามา เป็นน้ำแกงที่เคี่ยวจากสาลี่ฤดูใบไม้ร่วงชั้นเลิศ เติมน้ำตาลกรวด เปลือกส้มแห้ง ต้มจนกระทั่งสาลี่สุกนุ่มก็ใช้ได้ วิธีทำเรียบง่ายยิ่งนัก

ดื่มในฤดูใบไม้ร่วงย่อมดีที่สุด ทั้งยังสามารถสงบเพลิงโทสะและความกระวนกระวายในใจได้

“เหนียงเหนียงเสวยให้มากหน่อยเถิดเจ้าค่ะ ฤดูใบไม้ร่วงทานสาลี่ ดีที่สุดแล้วเจ้าค่ะ”

ฮองเฮายื่นพระหัตถ์ไปรับมา แม้สีพระพักตร์จะมิดูผิดแปลก ทว่าแม่นมจินย่อมรู้ดีว่าในพระทัยของพระนางร้อนรุ่มยิ่งนัก ปีนี้อากาศหนาวเร็ว หากหิมะตกเร็ว ด่านชายแดนย่อมจะยิ่งหนาวเหน็บกว่าเดิม

ทว่าเรื่องพรรค์นี้ กลับไม่แปรเปลี่ยนไปเพราะผู้ใดเลย

ฮองเฮาทรงประคองน้ำแกงสาลี่หิมะเปลือกส้มอันร้อนกรุ่น ทำหน้าที่ของตนให้ถึงที่สุดแล้วยอมรับโชคชะตา สิ่งที่พระนางทำได้มีเพียงเท่านี้ นอกจากปลอบประโลมตนเองแล้ว เรื่องอื่นใดล้วนควบคุมมิได้ แม้แต่ความกังวลในพระทัย พระนางยังควบคุมมิได้เลย

ครั้นถึงเดือนสิบเอ็ด หิมะแรกก็โปรยปรายลงมา

แต่ก่อนมักกล่าวขานกันว่าหิมะมงคลบอกนิมิตปีอุดมสมบูรณ์ มาบัดนี้ดูแล้ว กลับกลายเป็นมากเกินจนเกิดโทษ