ตอนที่ 184 ต่างมรรค

“ขอให้โฮสต์วางใจ ระบบที่ฉางผิงฉางเล่อครอบครองคือ ‘ระบบสายวิทยาการ’ พัฒนาขึ้นสำหรับเด็กที่เริ่มต้นจากศูนย์โดยเฉพาะ มิได้มีอันตรายต่อโฮสต์ของมันแต่อย่างใด ขอให้โฮสต์วางใจ!” คำพูดนี้หนักแน่นทรงพลัง

ทั้งยังมอบเอกสารฉบับหนึ่งแก่นาง ด้านบนคือสัญญาข้อตกลงระหว่างระบบกับโฮสต์ (ฉางผิงฉางเล่อ) ระบบของฉางผิงฉางเล่อนั้นเน้นการชี้แนะเป็นหลัก ยิ่งเด็กได้รับความรู้มากเท่าใด ก็จะยิ่งปลดล็อกเทคโนโลยีมาทำการวิจัยได้มากขึ้นเท่านั้น

ขับเคลื่อนไปทีละก้าว อีกทั้งยังเป็นแผนการที่อิงตามพัฒนาการของยุคสมัย โอกาสที่จะนำมาใช้ได้จริงจึงเพิ่มสูงขึ้นอย่างยิ่ง

แม้จะไม่ประสบความสำเร็จ ทว่าสำหรับยุคสมัยเช่นนี้ เพียงสิ่งของที่ยังไม่สมบูรณ์พร้อมก็ถือว่าร้ายกาจเพียงพอแล้ว

พูดกันตามตรง เมื่อมองดูสิ่งเหล่านี้ ฉีเจียวก็อดรู้สึกตาร้อนผ่าวขึ้นมามิได้

นางอุตส่าห์เข็นข้าวสองฤดูออกมาได้ก็ยากเย็นแสนเข็ญยิ่งนัก ทว่าเมื่อเทียบกับที่นี่กลับดูธรรมดาสามัญไปเสียอย่างนั้น

ครั้นจะปลูกผลไม้สักหน่อย ก็ยังต้องตรากตรำทนอ่านนิยาย อาศัยถ้อยคำอันน้อยนิดเหล่านั้นมาปะติดปะต่อเป็นเทคนิคการเพาะปลูก

ทว่าอีกระบบหนึ่ง กลับเป็นการจับมือสอนแบบตัวต่อตัว

ฉีเจียวจึงอดซักถามระบบมิได้ “เหตุใดเจ้าจึงไม่มีฟังก์ชันเช่นนี้บ้าง” หากมีฟังก์ชันเหล่านี้ นางคงประหยัดแรงไปได้มากโข

ก่อนหน้านี้ระบบไม่ยอมมอบเทคโนโลยีเหล่านั้นรวมถึงเมล็ดพันธุ์ใหม่ ๆ นางยังนึกว่ามิอาจแทรกแซงกงล้อประวัติศาสตร์ของยุคสมัยนี้ได้ จึงได้ระมัดระวังเรื่องพวกนี้ถึงเพียงนั้น