ตอนที่ 183 พัฒนา

“เสด็จแม่ บัดนี้เรื่องสำคัญที่สุดมิใช่ที่ดินหนึ่งหมู่สามชุ่นของฝ่ายใน เวลานี้ลูกก็ไร้เรี่ยวแรงจะไปใส่ใจเรื่องเหล่านี้ในฝ่ายใน สงบเรียบร้อยเช่นนี้ย่อมดีที่สุดแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“ฎีกาของตระกูลหวังเพิ่งส่งมาถึงเมื่อวานนี้ ชาวเผ่าเชียงก่อความไม่สงบอีกแล้ว ทั้งยังบุกรุกรังควานด่านชายแดนอยู่หลายครา”

วันนี้ที่เรียกฮ่องเต้มา พระพันปีหลวงทรงตั้งพระทัยแน่วแน่แล้ว มิคิดจะยอมให้ฮ่องเต้เฉไฉกลบเกลื่อนผ่านไปได้อีก เพียงคัดเลือกสตรีเข้ามาไม่กี่คน สำหรับฮ่องเต้แล้วมิใช่เรื่องเลวร้ายอะไรกัน หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นเรื่องที่ทำได้ง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ

ฮ่องเต้กลับทำให้ดูราวกับว่านางกำลังบีบคั้นคนดีให้เป็นหญิงคณิกาไปเสียได้

เพียงแต่เมื่อได้ยินฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ พระทัยของไทเฮาจางก็มิได้จดจ่ออยู่กับการคัดเลือกหญิงงามอีกต่อไป ทั้งสองเรื่องสิ่งใดหนักสิ่งใดเบานางย่อมทรงทราบดี

ที่สำคัญที่สุดคือ ตระกูลหวังพิทักษ์แดนเหนือมานานหลายปี เหล่าคนเผ่าพันธุ์ภายนอกนึกอยากจะมาปล้นชิงที่ชายแดนเป็นครั้งคราวก็เป็นเรื่องปกติไปแล้ว

หน้าที่ของตระกูลหวังก็คือสิ่งนี้ ย่อมเห็นจนชินชาเป็นธรรมดา หากเป็นยามปกติก็อาจจะยังไม่เอ่ยปากด้วยซ้ำ การที่สามารถส่งสารด่วนพิเศษกลับมารายงานได้ย่อมมิใช่เรื่องเล็กน้อย

วาจาที่ฮ่องเต้ตรัสยังทำให้ไทเฮาจางทรงลังเล ยามนี้ภายในวังกล่าวได้ว่าสงบสุขอย่างแท้จริง อย่างน้อยก็มิเคยได้ยินว่ามีบุตรราชาหรือองค์หญิงพระองค์ใดถูกลอบปองร้าย