ตอนที่ 13 ถุงห้อยเอว

แต่นางสนมหวังคล้ายจะรู้ความขึ้นมาแล้ว หลายวันก่อนหน้านั้นคงจะคอยแต่งเนื้อแต่งตัวอยู่ตลอด การแต่งหน้าจึงบางเบาลงไปมาก เครื่องหน้าอันงดงามจึงเผยออกมา ชวนมองยิ่งกว่าแต่ก่อนเสียอีก

สองวันมานี้องค์รัชทายาทจึงเสด็จไปหานางบ่อยขึ้นอีกสองสามครั้ง

เช่นนี้ฉีเจียวก็เริ่มไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง มิใช่จะเพ่งเล็งนางสนมหวัง ทุกคนต่างทำงานชิ้นเดียวกัน ย่อมต้องขวนขวายก้าวหน้า นี่เป็นเรื่องปกติยิ่ง

เพียงแต่ถุงห้อยเอวที่นางอุตส่าห์ปักแทบแย่ หากมอบให้ไปยามนี้ดูเหมือนจะไม่ได้มีค่าอันใดนัก

ฉีเจียวย่อมไม่ไปหาเรื่องทะเลาะกับองค์รัชทายาท และไม่มีอะไรกันน่าชวนทะเลาะด้วย

เพราะอย่างไรในสายตาของพวกบ่าวไพร่ นางก็ยังคงเป็นที่โปรดปรานที่สุด องค์รัชทายาทเสด็จไปหานางสนมหวังสองครั้ง แต่ไปหานางสนมฉีตั้งเจ็ดแปดครั้ง อย่างไรก็ยังเทียบกันมิได้

ถือเสียว่าเล่นลูกไม้นิดหน่อย จึงยังไม่คิดจะมอบให้เขาเร็วถึงเพียงนั้น