ตอนที่ 12 เหล่าบุตรราชา

“คุณหนูเจ้าคะ หากตัดผืนนี้ออกไปแล้ว ก็มิอาจตัดเย็บเป็นชุดสำเร็จได้แล้วนะเจ้าคะ”

“สีสันของผ้าผืนนี้สดใสถึงเพียงนี้ ช่างน่าเสียดายจริง ๆ เจ้าค่ะ”

อิงอู่เอ่ยไปพลาง แต่มือกลับมิได้หยุดชะงัก

การทำตามคำสั่งของเจ้านายกลายเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว เพียงแต่ฉีเจียวนิสัยดีกว่า ปฏิบัติต่อนางอย่างสนิทสนม นางจึงกล้าเอ่ยปากพูดคุย

“ผ้าผืนนี้ข้าก็สวมใส่ไม่ได้ มีอะไรกันให้น่าเสียดายกัน ของที่จะมอบให้องค์รัชทายาท ย่อมไม่อาจด้อยคุณภาพได้อยู่แล้ว”

“เช่นนั้นก็จริงเจ้าค่ะ เป็นข้ารับใช้ที่คิดผิดไปเอง”

ยังคงเป็นเจ้านายที่คิดได้รอบคอบ ในเมื่อทำแล้ว ก็ต้องทำให้ดีถึงจะถูก

ฝีมือของฉีเจียวในยามนี้กล่าวได้ว่าประณีตชำนาญแล้ว ย่อมมีความคิดของตนเองเกี่ยวกับการจับคู่สีเหล่านี้