ตอนที่ 234 ครอบครัวของซูหมิงชวน

ชิวเป่าหมอบอยู่บนไหล่ของซูเยี่ยน

หันศีรษะกลับไปแลบลิ้นใส่เขา

“แบร่ ๆ ๆ ท่านอาสองก็แค่ตะกละ ยังจะหาข้ออ้างอีก”

ซูเมิ่งจู๋จับมือของเสี่ยวผูเฉ่าก้าวลงจากรถม้า พลันได้ยินเสียงของซูเยี่ยน จึงหันหน้าไปพินิจมองน้องชายร่วมสายเลือดที่ไม่ได้พบหน้ากันมานานถึง 5 ปีผู้นี้อย่างละเอียด

ซูเยี่ยนอุ้มชิวเป่าเดินเข้ามา

“พี่สาว”

“สอบติดจวี่เหรินแล้ว พอเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิปีหน้าค่อยไปเข้าสนามสอบที่เมืองหลวง ต้องสอบเอาตำแหน่งจิ้นซื่อกลับมาให้ได้เล่า”

ซูเยี่ยนเปลี่ยนจากร้องไห้เป็นยิ้มร่า พยักหน้าลงอย่างแรง

“พี่สาววางใจเถิด ข้าตรากตรำร่ำเรียนในสถาบันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ย่อมไม่ทำให้ท่านต้องขายหน้าเป็นแน่”

เสวี่ยเช่อหย่วนลูบท้องอยู่ด้านข้างพลางปรี่เข้ามาขอความดีความชอบ