ตอนที่ 233 ย้ายบ้านทั้งตระกูล

“ฮูหยินแม่ทัพ ท่านกับท่านแม่ทัพจากไปครานี้ ในใจพวกเราโหวงเหวงราวกับถูกควักออกไป หากมิใช่เพราะปีก่อน ๆ ท่านพาพวกเราทำนาเปิดโรงงานหัตถกรรม เมียครัวเรือนทหารชะตากรรมอาภัพอย่างพวกเรา ป่านนี้คงไม่รู้กำลังแทะเปลือกไม้อยู่ที่ใดกระมัง ในตะกร้านี้คือหน่อไม้แห้งกับเห็ดป่าที่ข้าเพิ่งตากแห้งเสร็จเมื่อวานเจ้าค่ะ”

ภรรยาคนขายเนื้อซ่งก็ใช้ผ้ากันเปื้อนซับน้ำตาเช่นกัน

ยัดเนื้อหมักตากแห้งที่รมควันจนเป็นมันวับสองพวงขึ้นไปบนรถม้า

“ต้องกลับมาเยี่ยมเยียนพวกเราบ่อย ๆ นะเจ้าคะ”

ยายเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ ยิ่งจับมือภรรยาหวังไว้ พลางกำชับถึงสภาพอากาศและข้อห้ามในเมืองอย่างพร่ำเพรื่อ

ซูเมิ่งจู๋ “พี่สะใภ้ทั้งหลายอย่าร้องไห้กันเลยเจ้าค่ะ โรงงานหัตถกรรมใหญ่หลายแห่งกับที่นาครัวเรือนทหารในหมู่บ้านยังคงอยู่ ข้าเองก็จะกลับมาตรวจบัญชีอยู่บ่อย ๆ พี่สาวข้าอยู่ที่นี่ต่อไปยังต้องรบกวนทุกท่านช่วยดูแลด้วยเจ้าค่ะ”