ตอนที่ 235 เร่งเร้าให้มีบุตรคนที่สอง

วาจาเพียงประโยคเดียวของซูเมิ่งจู๋ก็ทำให้หลินหว่านเอ๋อร์หัวเราะร่าออกมา

จึงจำต้องให้เด็ก ๆ รับเอาไว้พลางเอ่ยขอบคุณ

ชิวเป่าที่แอบมองอยู่หลังฉากกั้นเห็นเพื่อนเล่นมากันมากมายปานนี้ ก็ทนไม่ไหวตั้งนานแล้ว นางก้าวขาสั้นป้อมวิ่งดึก ๆ ๆ ออกมา คว้ามือของบุตรชายคนเล็กของหลินหว่านเอ๋อร์ ซึ่งก็คือซูเสี่ยวเป่าที่เพิ่งอายุเต็มสี่ขวบเอาไว้หมับหนึ่ง

“ลูกพี่ลูกน้องชายน้อง ไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปดูล้าม้าดำตัวใหญ่ของท่านพ่อข้าที่ลานหลังเรือน ข้ายังปีนต้นไม้ล้วงรังนกเป็นด้วยนะ สนุกมากจริง ๆ เชียว”

ซูเสี่ยวเป่าถูกนางกระชากจนเซถลาไปวูบหนึ่ง

เขาหันกลับไปมองมารดาแท้ ๆ ตาปริบ ๆ อย่างเลื่อนลอย ยังมิทันได้เปล่งเสียง ก็ถูกพี่สาวลูกพี่ลูกน้องผู้มีพละกำลังมหาศาลลากตัวออกจากโถงใหญ่ไปราวกับหิ้วลูกเจี๊ยบเสียแล้ว

ครั้นถึงยามเที่ยงตรงก็เปิดโต๊ะเลี้ยง

เนื่องจากล้วนเป็นคนกันเอง จึงมิได้ถือสากฎเกณฑ์ตายตัวอะไรกันเรื่องการแยกโต๊ะชายหญิงแต่อย่างใด

ภายในโถงบุปผาจัดวางโต๊ะกลมขนาดใหญ่ที่จุคนได้สิบกว่าคนไว้ตัวหนึ่ง