ตอนที่ 230 เสี่ยวเตาไม่เคยเอ่ยถึงพ่อแม่ และไม่เคยบอกว่าบ้านเดิมอยู่ที่ใด

ตู้ม! เสียงหนึ่งดังขึ้น

เสวี่ยเยี่ยนรู้สึกเพียงว่ามีสายฟ้าฟาดระเบิดออกข้างหู ในสมองพลันยุ่งเหยิงกลายเป็นก้อนด้ายในพริบตา

ทายาทกำพร้าของอดีตองค์รัชทายาทซีเหลียงหรือ

ซ้ำยังเป็นคนที่นางรู้จักอีกหรือ

นางกำมือที่อยู่ในแขนเสื้อแน่นโดยจิตสำนึก

หัวคิ้วขมวดมุ่นเป็นปมแน่น

“เจ้าอย่าได้มาพูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระแถวนี้ ข้าเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านในหมู่บ้านครัวเรือนทหารที่ไม่ออกนอกบ้าน คนที่รู้จักก็มีแค่ชาวบ้านในหมู่บ้านกับลูกจ้างในร้านค้า จะไปรู้จักนายน้อยอะไรกันนั่นของพวกเจ้าชาวซีเหลียงได้อย่างไรกัน”

น้ำเสียงของอาเฉิงยิ่งทวีความร้อนรน

“คุณหนูเสวี่ย ข้าไม่มีทางมองพลาดอย่างเด็ดขาด โครงกระดูกคิ้วและสันจมูกของนายน้อย เหมือนกับนายท่านของข้าในยามหนุ่มแน่นไม่มีผิดเพี้ยน ส่วนรูปโฉมของเขานั้นคล้ายคลึงกับมารดาของเขาเป็นที่สุด

ยามที่นายท่านของข้ายังมีชีวิตอยู่ ได้ทิ้งเส้นสายอันกว้างใหญ่และทรัพย์สินเงินทองในคลังทรัพย์ลับที่มั่งคั่งเทียบเท่าแคว้นไว้ในซีเหลียง