ตอนที่ 228 ครบเดือนแล้ว

เสวี่ยเยี่ยนและเสิ่นเมิ่งเถียนก็กอดกันกลม

เสวี่ยเช่อหานที่ยืนอยู่ตรงประตู ในพริบตาที่ได้ยินว่าทั้งแม่และลูกปลอดภัย ก็ไม่สนใจการขัดขวางของภรรยาหวังเลยแม้แต่น้อย พุ่งพรวดเข้าไปข้างในทันที

เขาไม่ได้เหลียวมองทารกน้อยที่ยังคงร้องไห้จ้าอยู่ในอ้อมอกของยายเฟิงแม้แต่น้อย

เขาสาวเท้าก้าวยาวอย่างรวดเร็วพุ่งตรงไปที่หน้าเตียงทันที

เส้นผมของซูเมิ่งจู๋เปียกชุ่มแนบติดแก้ม ใบหน้าซีดเผือดราวกับแผ่นกระดาษ เปลือกตาหนักอึ้งจนแทบจะปิดลง

เสวี่ยเช่อหานเอื้อมมืออันสั่นเทาไปลูบใบหน้าของนาง สัมผัสได้ถึงเหงื่อเย็นเฉียบเต็มฝ่ามือ

ขอบตาของเขาพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

“เมิ่งจู๋... เมิ่งจู๋...”

เขาเรียกขึ้นมาสองเสียง

ซุกใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเครารุงรังลงบนฝ่ามือของซูเมิ่งจู๋ น้ำตาร้อนผ่าวหยดแล้วหยดเล่าร่วงเผาะลงบนหลังมือนาง