ตอนที่ 227 คลอดบุตรสาว

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ด้านนอกประตูเรือนพลันแว่วเสียงฝีเท้ามาเร่งร้อนระรัวเร็ว

“ฮี้……”

เสวี่ยเช่อหานกระโดดลงมาจากหลังม้า

แพทย์ทหารเคอที่ถูกเขาพาซ้อนม้ามาทางด้านหลัง กระดูกแก่ ๆ แทบจะสั่นสะเทือนจนหลุดเป็นชิ้น ได้แต่หิ้วหีบยาพยุงกำแพงหอบหายใจอย่างหนักหน่วง

“ช้าหน่อย เฒ่าชราผู้นี้กระดูกแก่ ๆ แทบจะถูกกระแทกจนแหลกละเอียดอยู่แล้ว……”

มีหรือที่เสวี่ยเช่อหานจะสนใจเขา

เพียงก้าวเท้ายาว ๆ ไม่กี่ก้าวก็พุ่งไปถึงหน้าประตูห้องคลอด ยื่นมือออกไปหมายจะผลักประตู

พอดีกับภรรยาหวังยกอ่างธารโลหิตเดินออกมาจนตกใจ รีบขวางตัวไว้ที่หน้าประตู

“ไอ้หยา นายท่านใหญ่ของข้า ห้องคลอดนี้ปราณโลหิตหนักหนา บุรุษเข้าไปไม่ได้เด็ดขาดนะเจ้าคะ”

ในเวลานั้นเอง ภายในห้องพลันมีเสียงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดอันมิอาจสะกดกลั้นของซูเมิ่งจู๋ดังเล็ดลอดออกมา