กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฆ่าพวกหมาเป่ยตี๋!”
เสวี่ยเช่อหานพุ่งสังหารเข้าสู่ฝูงชน ทวนยาวแทงทะลวงอกของรองนายพันครัวเรือน จากนั้นยกขาถีบคนที่ถือหอกตกเนินดินไป
“ตั้งค่ายกล ทุกคนกลับมาตั้งค่ายกลให้ข้า”
ไม่มีผู้ใดฟังคำสั่งของเขาได้ยินชัดเจน
ทหารเป่ยตี๋จำนวนไม่น้อยคิดว่ายังมีอัสนีสวรรค์สายที่สามจึงถอยร่นไปด้านหลัง คนด้านหลังมองไม่เห็นเบื้องหน้า ทั้งยังได้ยินเสียงทหารต้าโจวกู่ร้องฆ่าฟันจึงหันหลังกลับตามไปด้วย
คนหนึ่งถอย สิบคนก็ถอยตาม
ทางแยกอันคับแคบเบียดเสียดไปด้วยผู้คน แม้แต่ทหารม้าก็ไม่อาจกลับหัวม้าได้
ฟางชิ่งไล่ตามอยู่ด้านหลังเสวี่ยเช่อหาน ยิ่งเข่นฆ่ายิ่งฮึกเหิม
“ยอดนักรบเป่ยตี๋อะไรกัน ข้าเห็นมีแต่พวกแข้งขาสั่นพั่บ ๆ”
หลิวเจียงตะโกนลั่นอยู่อีกด้านหนึ่ง