กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ลู่ฟ่างมองดูรอยเกาทัณฑ์บนเกราะไหล่ของเขา
“เจ้าถึงกับรู้จักยกสำนวนมาใช้แล้วรึ”
“ถึงข้าจะเป็นคนหยาบกระด้าง แต่อยู่กับพวกเจ้านานเข้าก็ย่อมเรียนรู้สำนวนได้ไม่กี่คำ” เสวี่ยเช่อหานยกมือพาดไหล่ของเขา “เจ้าแค่บอกมาว่าพวกเราเก่งกาจหรือไม่?”
ลู่ฟ่างปัดแขนของเขาออก
“เก่งกาจ”
“คราวนี้แม่ทัพเฉินต้องมีรางวัลให้แน่ ข้าหาเงินรางวัลให้ภรรยาได้อีกแล้ว เจ้าเองก็หาให้ภรรยาเจ้าได้ส่วนหนึ่งเช่นกัน”
“หลังจากเจ้าแต่งงานแล้ว กลับรู้จักรักถนอมภรรยาขึ้นมาเชียว”
“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว” เสวี่ยเช่อหานตบกำไลทองในอกเสื้อเบา ๆ “ภรรยาข้าหน้าตางดงามแถมยังหาเงินเก่ง เหล่าจื่อไม่รักถนอมนางแล้วจะรอให้คนอื่นมารักถนอมรึ?”
ลู่ฟ่างมองไปยังหน้าอกของเขา
“เจ้าเอาอะไรกันมา?”