กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเมิ่งจู๋เห็นว่าผ้าพันคอขนแกะของนางไม่อยู่ “ผ้าพันคอขนแกะของเจ้าเล่า”
“อาจจะทำตกไว้แถวกระท่อมฟางน่ะ”
ซูเมิ่งจู๋มิได้ส่งเสียงอันใด
เสวี่ยเยี่ยนหลบสายตาสำรวจของนางแล้วยื่นมือไปหยิบชามบนโต๊ะ
“ตอนที่ข้าไปตักน้ำที่ริมแม่น้ำเห็นกระต่ายตัวหนึ่งเข้า เลยวิ่งไล่ตามไปสองสามก้าว อาจจะทำตกไว้ในพงหญ้าตอนนั้นโดยไม่รู้ตัวกระมัง”
เสวี่ยเช่อหย่วนเพิ่งจะกินหัวปลาเสร็จ ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะร่าขึ้นมาทันที
“ข้าว่านะ พี่สาวแม้แต่ท่อนไม้สักท่อนก็ยังไม่ถือ คิดจะใช้ถังไม้ครอบกระต่ายหรือไร”
“กินข้าวของเจ้าไปเสีย”
“ข้าถึงว่าเจ้าจับไม่ได้ กระต่ายวิ่งเร็วกว่าเจ้าแถมยังมุดรูเป็นอีกด้วย”
“พูดอีกคำเดียว ซาลาเปาไส้หมูพรุ่งนี้ไม่มีส่วนของเจ้าแน่”