กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามเดินมาถึงกระท่อมฟางข้างถนนหลวง
ชุนเถาก็มารออยู่ริมทางแล้ว
ในมือนางประคองถุงผ้าใบหนึ่ง ด้านในบรรจุเหรียญทองแดงไว้เต็มเปี่ยม
“พี่สาวซู วันนี้ขายน้ำชาได้สามสิบเจ็ดชาม ต้มก้อนแป้งได้สี่สิบห้าก้อน มีสิบเอ็ดคนที่เพิ่มไข่ไก่ น้ำแกงปลาที่ท่านพ่อของข้าต้มก็ขายหมดไปหม้อหนึ่งเจ้าค่ะ”
ชุนซิ่งยื่นสมุดบัญชีข้ามมา ทุกรายการล้วนจดไว้อย่างชัดเจน
ซูเมิ่งจู๋นับเงินรอบหนึ่ง แล้วคัดเงินค่าแรงที่ควรให้พวกเขาออกมา
ชุนเถาไม่ยอมรับไว้
“พวกเราพักอาศัยที่ของท่าน ใช้ฟืนของท่าน ทั้งยังกินของท่าน จะรับเงินอีกไม่ได้เจ้าค่ะ”
“ควรได้เท่าใดก็ต้องเป็นเท่านั้น หากเจ้าไม่รับข้าจะไปจ้างผู้อื่น”
ชุนเถาจึงจำต้องเก็บเหรียญทองแดงเอาไว้