ตอนที่ 179 ถึงเวลานั้นข้าจะมาขอแบ่งไอความสุขด้วย

เสวี่ยเช่อหย่วนเดินตามอยู่ด้านหลัง

“ผักชีก็ต้องใช้เยอะขนาดนี้ด้วยหรือ”

“เนื้อวัวเยอะ หากผักชีน้อยย่อมดับกลิ่นคาวไม่ได้”

“ข้าว่าเนื้อวัวก็หอมดีออก”

“เช่นนั้นเจ้าลองกินสด ๆ สักคำสิ”

เสวี่ยเช่อหย่วน... เขาไม่ใช่เสี่ยวฮุยฮุยเสียหน่อย

ในไส้เนื้อวัวใส่ผักชี ต้นหอมซอย ซีอิ๊ว เกลือ และเครื่องเทศ

อีกด้านหนึ่งไส้หมูพะโล้ก็คลุกเคล้าเสร็จแล้วเช่นกัน เนื้อหมูติดมันสับละเอียด เติมน้ำต้นหอมขิงคนจนเหนียวข้น จากนั้นใส่ผงพะโล้และน้ำตาลเล็กน้อย

เสวี่ยเยี่ยนช่วยห่อจนเรียบร้อย

ท่านลุงโม่นำแม่พิมพ์ไม้ที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ออกมาจากในห้อง กดลงบนผิวแป้งยัดไส้เป็นลายใบไม้ รวงข้าว และกลีบดอกไม้ตามลำดับ ตรงกลางมีตัวอักษรอย่างคำว่าเนื้อวัว เผือกกวน เป็นต้น ลูกค้ามองปราดเดียวก็แยกแยะได้ชัดเจนว่าเป็นรสชาติอะไรกัน