กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเมิ่งจู๋ดื่มน้ำแกงเนื้อแพะไปหนึ่งชาม ทั้งยังกินแป้งย่างไปหนึ่งลูกและเนื้อแพะเสียบไม้อีกสองไม้
เสวี่ยเช่อหย่วนจ้องไม้เปล่าบนโต๊ะตาไม่กะพริบ
“พี่สะใภ้ ท่านมิได้บอกหรือว่าจะกินรองท้องเพียงไม่กี่คำ”
“ยามนี้ที่ข้ากินมิใช่ข้าวแต่เป็นความกล้า สถานที่เยี่ยงตำหนักหมื่นพาณิชย์หากก้าวเข้าไปสักครา ผู้ใดจะรู้เล่าว่าจะรอดกลับออกมาอย่างครบสามสิบสองหรือไม่”
เสวี่ยเช่อหย่วนหดกายถอยไปด้านหลังทันควัน
“เช่นนั้นข้าไม่ไปแล้ว”
“ข้าก็มิได้คิดจะพาเจ้าไปด้วยอยู่แล้ว”
ซูเมิ่งจู๋เช็ดมือจนสะอาดแล้วหันไปหาโม่เสี่ยวเหย่
“เสี่ยวเหย่ไปกับข้า เสี่ยวเตาพาหนิงหนิงกับเขาอยู่ที่นี่ คอยเฝ้าข้าวของและรถม้าไว้”
เสวี่ยเช่อหย่วนไม่ยอมจำนน