กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหตุใดจึงยังเป็นเพียงนายร้อยเล่า?”
“ไม่รู้หนังสือ” ผู้บัญชาการพันครัวเรือนรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง “จะให้เขาจำคำสั่งทหารสักข้อยังยากเย็น นับประสาอะไรกับการให้อ่านตำราพิชัยสงครามหรือเขียนรายงานศึก ลำพังอาศัยเพียงเรี่ยวแรงป่าเถื่อนคิดจะไต่เต้าขึ้นไปอีกนั้นยากนัก”
เขากล่าวพลางชี้ไปยังลู่ฟ่างที่สีหน้ามืดมน
“คนข้าง ๆ ผู้นั้นคือลู่ฟ่าง เป็นนายร้อยแห่งกองพันแนวหน้าเช่นกัน ได้ยินว่ากำเนิดจากตระกูลลู่ในเมืองหลวง ทั้งยังเข้าใจพิชัยสงคราม เป็นที่โปรดปรานขององค์ชายสามยิ่งนัก”
สายตาของผู้ตรวจการทหารยังคงจับจ้องอยู่ที่ร่างของเสวี่ยเช่อหาน
“น่าเสียดายแล้ว”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าวอีกว่า
“ทว่าบุกตะลุยอยู่เบื้องหน้าทุกคราแล้วยังรอดชีวิตมาได้จนถึงทุกวันนี้ ก็นับเป็นความสามารถของเขาเช่นกัน”
“หัวหน้าธงใหญ่และหัวหน้าธงย่อยใต้บังคับบัญชาของเขาก็ไม่เลว” ผู้บัญชาการพันครัวเรือนเอ่ยชม “นับแต่ติดตามเขา แต่ละคนก็ทนไม้ทนมือยิ่งนัก ยามปกติการฝึกฝนก็เคี่ยวกรำกว่าหน่วยอื่น กองพันแนวหน้าต่างแอบเรียกวิธีฝึกทหารของเขาว่าวิธีฝึกแบบสัตว์ป่า”
รองผู้บัญชาการบังเกิดความสนใจขึ้นมาบ้าง