กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เสวี่ยเช่อหานรุดไปถึงกองพันแนวหน้า เหล่าทหารหาญบนลานฝึกทหารเพิ่งเสร็จสิ้นการฝึกซ้อมไปหนึ่งรอบพอดี
ทุกคนต่างเปลือยท่อนบน กำลังล้อมโอ่งน้ำตักน้ำดื่มกันอยู่
ครั้นแลเห็นเสวี่ยเช่อหานใบหน้าบึ้งตึงก้าวยาว ๆ เข้ามา ลานฝึกทหารที่เดิมทีส่งเสียงเอะอะพลันเงียบสงัดไปครึ่งหนึ่งในทันใด
“ลู่ฟ่าง”
เสียงตวาดกร้าวคำรบหนึ่ง สะเทือนจนเชือกบนเสาธวัชด้านข้างแกว่งไกวไปมา
ลู่ฟ่างเพิ่งก้าวออกมาจากเรือนพักทหาร ร่างกายสวมชุดยุทธ์สีดำสนิทที่เอวเหน็บกระบี่ ในมือยังถือสมุดบัญชีทหารอยู่ม้วนหนึ่ง
พอได้ยินเสียงของเสวี่ยเช่อหาน
ฝีเท้าของเขาก็ชะงักไปเล็กน้อย หางตาตวัดขึ้นอย่างเย็นชา
“นายร้อยเสวี่ยช่างมีโทสะรุนแรงยิ่งนัก”
เสวี่ยเช่อหานเดินตรงแน่วไปยังกึ่งกลางลานฝึกทหาร