ตอนที่ 133 ศัตรูอยู่อย่างน่าเวทนา ในใจข้าช่างสะใจยิ่งนัก

“เข้ามาสิ” ซูเมิ่งจู๋ปล่อยคอเสื้อของนาง “เจ้าลองดูสิ”

เสิ่นเมิ่งเหยาจ้องมองนางด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

“ข้ารู้ว่าในมือท่านแม่ของเจ้าต้องมีจุดอ่อนของเจ้าแน่ ข้าไม่เชื่อว่าพวกเสิ่นเฟยจะไม่รู้ ขอเพียงข้าไปหาพวกเขา ย่อมต้องถามความจริงออกมาได้!”

เมื่อครู่ยังร้องไห้จะเป็นจะตายแทบขาดใจ

พอถึงยามนี้เมื่อเอ่ยถึงเรื่องที่สามารถทำร้ายซูเมิ่งจู๋ได้ นางก็กลับมาจิตวิญญาณขึ้นมาอีกครา

ซูเมิ่งจู๋แค่นยิ้มเย็นในใจ

สิ่งที่คนเหล่านั้นในตระกูลเสิ่นรู้ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าร่างเดิมเคยขลาดกลัวอ่อนแออยู่ที่คฤหาสน์ไร่นาและถูกรังแกจนหมดสิ้น

เรื่องการสับเปลี่ยนตัวระหว่างเสิ่นเมิ่งจู๋กับซูเมิ่งจู๋นี้ ย่อมไม่มีทางป่าวประกาศเอิกเกริกออกไปอย่างแน่นอน

ตีงูมิมรณะ รังแต่จะย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง

น้ำเสียงของนางพลันเบาลงเล็กน้อย “จุดอ่อนอะไรกันรึ”