ตอนที่ 130 ข้าเป็นลูกสาวนาง มาดูว่านางตายอนาถเพียงใด

ในอากาศยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นที่ยากจะบรรยาย เสียงร่ำไห้ในลานเรือนดังระงมสลับไปมามิขาดสาย

ลูก ๆ หลายคนของเสิ่นหยวนและหยางกุ้ยหงล้วนมากันพร้อมหน้า

เสิ่นเฟยบุตรชายคนโตร่ำไห้จนน้ำตานองหน้า เสิ่นหยางคุกเข่าเผากระดาษเงินกระดาษทองอยู่ด้านข้าง

เสิ่นเมิ่งเถียนบุตรสาวอนุภรรยาและเสิ่นจ่านกุ้ยบุตรอนุภรรยาอยู่ด้านหลัง พลางยกมือปิดจมูกเป็นระยะ

บรรดาญาติร่วมตระกูลคนอื่น ๆ ของตระกูลเสิ่นไม่มีผู้ใดมาแม้แต่คนเดียว

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นแห่งหมู่บ้านข้างเคียงก็มิได้ปรากฏตัวเช่นกัน

ปกติแล้วเด็กเหล่านี้อาศัยอยู่กับฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นในหมู่บ้านครัวเรือนทหารข้างเคียง ผิวพรรณถูกแดดเผาจนดำคล้ำไปทั้งตัว ไร้ซึ่งเค้าโครงของคุณชายผู้สูงศักดิ์แห่งเมืองหลวงโดยสิ้นเชิง

เสาเย่า ยายเฟิง ท่านป้าจ้าว และคนอื่น ๆ ต่างก็ยืนล้อมวงอยู่ด้านข้าง

ท่านป้าจ้าวกดเสียงต่ำเอ่ยว่า

“ข้าให้อาหารไก่อยู่ที่บ้านก็ได้ยินเสียงตูมดังลั่น ข้านึกว่าถังไม้บ้านใดล้มคว่ำเสียอีก ใครจะไปคาดคิดว่ามีคนตกลงไปในส้วมหลุม เจ้าว่าคนดี ๆ บ้านใดจะตกลงไปในที่พรรค์นั้นกัน”