กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเดินมาถึงบริเวณใกล้บ้านของท่านป้าหู
หรงหรงกำลังก้มหน้าก้มตาเดินออกมาจากประตูรั้วลานบ้าน
“หรงหรง”
ร่างของหรงหรงสะดุ้งโหยง
นางเงยหน้าขึ้นมองอย่างตื่นตระหนกแวบหนึ่ง ครั้นเห็นว่าเป็นซูเมิ่งจู๋จึงค่อยถอนหายใจโล่งอก
“ข้านึกว่าเป็นแม่สามีของข้าเสียอีก”
ซูเมิ่งจู๋ขมวดคิ้ว “ไฉนเจ้าถึงกลัวจนตัวสั่นปานนี้ ก่อนหน้านี้มิใช่ดีขึ้นแล้วหรอกหรือ”
หรงหรงกระตุกมุมปาก
เผยรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา
“เมื่อก่อนข้าไปช่วยเจ้าทำกับข้าวที่บ้าน พอหาเงินได้บ้าง ผัวข้าก็ยังเข้าข้างข้า ยามนี้ข้าหาเงินไม่ได้แล้ว ความกตัญญูของเขาก็ล้นทะลักขึ้นมาอีก”