ตอนที่ 116 กิจวัตรประจำวันในฤดูเพาะปลูก

คนทั้งสองเข็นเกวียนคันเล็ก นำกับข้าวไปส่งที่ริมแปลงนา

ช่วงฤดูเพาะปลูก ทุกบ้านเรือนต่างเสียดายเวลาเกินกว่าจะกลับไปกินข้าวที่เรือน

บนคันนาเต็มไปด้วยผู้คนนั่งเรียงราย

ส่วนใหญ่ล้วนถือหมั่นโถวรำข้าวแห้งแข็ง แนมด้วยหัวผักดองเค็มสีดำคล้ำก้อนหนึ่ง

บางคนกระทั่งผักดองเค็มยังไม่มี ได้แต่ถือน้ำเย็นแช่หมั่นโถวรำข้าวให้อ่อนนุ่มแล้วกลืนลงกระเพาะ

ครอบครัวทหารเหล่านั้นมองมาที่เกวียนเข็นของซูเมิ่งจู๋ทั้งสองพลางเผยแววตาอิจฉา “ภรรยาซู ทำของอร่อยอะไรกันมาหรือ”

“ทำห่อข้าวมาไม่กี่ห่อเจ้าค่ะ”

ซูเมิ่งจู๋ตอบไปพลางเดินตรงไปยังที่นาของตนไปพลาง พอใกล้ถึงริมแปลงนาก็ตะโกนขึ้นเสียงหนึ่ง:

“เช่อหย่วน หนิงหนิง เรียกทุกคนมากินข้าว”

ได้ยินเสียงตะโกน