กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รุ่งเช้าวันต่อมา ฟ้าเพิ่งจะสางรำไร คนทั้งครอบครัวก็ตื่นขึ้นมาลงแปลงนา
ข้าวโพดที่ซูเมิ่งจู๋ปลูกไว้มีไม่น้อย กวาดสายตามองไปคราเดียว ใบแห้งสีเหลืองเชื่อมต่อกันเป็นพืด ฝักข้าวโพดหนักอึ้งซ่อนอยู่ท่ามกลางใบ บางฝักดันเปลือกนอกจนปริแตก เผยให้เห็นเมล็ดอวบแน่นสีเหลืองทองอยู่ข้างใน
เดิมทีคนในหมู่บ้านคิดว่าพวกชาวหูเจ้าเล่ห์ พืชไร่โตสูงเพียงนี้นอกจากกำบังลมได้ ก็มิแน่ว่าจะดีกว่าข้าวฟ่าง
ทว่ายามนี้พอเดินเข้ามาดูใกล้ ๆ
แต่ละคนต่างก็อดไม่ได้ที่จะยื่นคอยาวมอง
“ฝักใหญ่โตเพียงนี้ ด้านในล้วนเป็นธัญพืชหรือ”
“ข้าแอบคลำดูแล้ว แข็งโป๊กมีแต่เมล็ดทั้งนั้น”
“ฝักหนึ่งนี้น่าจะเทียบเท่ารวงข้าวฟ่างสองสามกำมือกระมัง”
“ใครจะรู้ว่ากินได้หรือไม่ ออกผลดกก็มิแน่ว่าจะมีประโยชน์”
มีคนอิจฉาตาร้อน