ตอนที่ 90 จิตใจคนทนต่อการทดสอบไม่ได้

ยามเสวี่ยเช่อหานยังเยาว์วัยกระทั่งข้าวยังมิอาจกินอิ่มท้อง

เจียงหว่านผิงนำเงินทองและธัญพืชในตระกูลไปปรนเปรอให้แก่บุตรหลานตระกูลซุนจนสิ้น มีหรือจะตัดใจยอมให้เขาเล่าเรียนตำรา

เมื่อได้ยินวาจาของซูเมิ่งจู๋ แววตาของเขาก็พลันปรากฏแววหัวเราะพาดผ่านเสี้ยวหนึ่ง

“เป็นเพราะอาจารย์ฟูจื่อเช่นเจ้าสั่งสอนได้ดียิ่ง”

“ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว” ซูเมิ่งจู๋รับคำชมเชยไว้อย่างมิเกรงใจ “พรุ่งนี้ข้าจะไปเมืองบริวาร ลองดูว่าจะพอหาตำราเกี่ยวกับพิชัยสงครามกลับมาได้สักสองสามเล่มหรือไม่”

เสวี่ยเช่อหานส่ายศีรษะเบา ๆ

“ร้านตำราน่าจะมิมีหรอก”

“เพราะเหตุใดหรือ”

“ตำราพิชัยสงครามมิใช่สิ่งที่จะหาซื้อได้ทุกคน” เขาผึ่งแผ่นกระดาษที่คัดลอกเสร็จไว้ด้านหนึ่ง “ของพรรค์นี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นสมบัติเก็บสะสมของตระกูลแม่ทัพ คนธรรมดาในค่ายทหารที่พอจะได้เรียนรู้ก็ล้วนสืบทอดปากต่อปากมาจากเบื้องบนเท่านั้น”

“ต่อให้ร้านตำราในเมืองบริวารจะมีอยู่บ้าง ก็คงเป็นเพียงสิ่งที่เสี่ยวเอ๋อร์ที่สุดเท่านั้น”