ตอนที่ 91 ตั้งแต่แต่งพี่สะใภ้เข้ามา ก็เข้าใจมารยาทสังคมขึ้นมาบ้าง

กระทั่งล่วงเข้ากลางดึก ความเคลื่อนไหวภายในห้องจึงสงบลงโดยสิ้นเชิง

เสวี่ยเช่อหานสวมเสื้อคลุมลงจากเตียง ไปตักน้ำร้อนมาจากห้องครัว เช็ดล้างทำความสะอาดให้ซูเมิ่งจู๋ แล้วจึงรวบนางเข้าสู่อ้อมอกอีกครา

ซูเมิ่งจู๋เหนื่อยล้าจนเปลือกตาแทบลืมไม่ขึ้น เตะเขาไปทีหนึ่งด้วยความสะลึมสะลือ

“คราวหน้าหากยังไม่รู้จักหนักเบาอีก เจ้าก็จงลงไปนอนที่พื้นเสีย”

เสวี่ยเช่อหานโดนเตะแต่กลับไม่โกรธเคืองแม้แต่น้อย ก้มหน้าลงจุมพิตข้างขมับของนางเบา ๆ

“ตกลง”

ส่วนคราวหน้าจะเชื่อฟังหรือไม่ ย่อมเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ท้องฟ้ายังมิทันสว่าง เสวี่ยเช่อหานก็ลุกขึ้นจากเตียง

สมุนไพร หน้ากากอนามัย บิสกิตอัดแท่ง และธนูคอมโพสิตที่ซูเมิ่งจู๋ตระเตรียมไว้เมื่อคืนวาน ล้วนถูกเขาซ่อนไว้ในห่อผ้าเก่าซอมซ่อที่ไม่สะดุดตา ด้านนอกของธนูคอมโพสิตพันด้วยเศษผ้าขาด ๆ ไว้หลายชั้น แลดูประหนึ่งมัดท่อนไม้ผุพัง

ส่วนชาอัดก้อนนั้นใช้ผ้าห่อไว้อีกชั้น วางไว้บนสุด