ตอนที่ 88 โคลนถล่มในเหมืองแร่

สิ้นเสียงลงทันใด

เศษหินนับไม่ถ้วนปนเปื้อนดินโคลนกลิ้งถล่มเทลงมา

ฝูงชนแตกตื่นโกลาหลอลหม่าน

มีคนถูกหินกระแทกเข้าที่หัวไหล่ กรีดร้องโหยหวนล้มคะมำลงกับพื้น มีคนลื่นไถลใต้ฝ่าเท้า เพิ่งจะตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาก็ถูกดินทรายฝังกลบไปครึ่งตัว

“ท่านพ่อ”

เสวี่ยเช่อหย่วนมองไปยังทิศทางที่เสวี่ยต้าซานอยู่ สาวเท้าคิดจะพุ่งเข้าไปข้างในทันที

คนโง่กอดแขนเขาไว้หมับ ลากตัวเขาวิ่งหนีออกไปข้างนอก

“เสี่ยวหย่วน สือโถวตกลงมาแล้ว”

เสวี่ยเช่อหย่วนถูกเขาฉุดกระชากจนซวนเซ

ระหว่างทางหลบหนี เขาแลเห็นปรมาจารย์อาวุโสสองคนยังคงก้มเอวคลำหาทางอยู่เบื้องหน้า มองเห็นสือโถวก้อนใหญ่กำลังจะร่วงหล่นลงมาพอดี จึงรีบยื่นมือคว้าไว้คนละข้าง ออกแรงสุดกำลังลากพาไปข้างหน้า