เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูต้ากู่รีบดึงตัวหรงหรงมาที่ลานเรือน ยัดอ่างไม้ใส่มือนาง
“เจ้าไปล้างเนื้อล้างตัวเถิด วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว รีบพักผ่อนแต่หัวค่ำ”
หรงหรงชำเลืองมองท่านป้าหูที่อยู่ในห้อง รู้สึกไม่ค่อยวางใจอยู่บ้าง
หูต้ากู่โบกมือให้นาง
“ไม่เป็นไร ข้าคุยกับท่านแม่เอง”
รอจนหรงหรงเดินไปไกลแล้ว เขาจึงกลับเข้าห้อง ลดเสียงต่ำเอ่ยว่า “ท่านแม่ ต่อไปท่านอย่าได้เอะอะก็ด่าว่าหรงหรง ยิ่งไม่อนุญาตให้หยิกนางด้วย”
ท่านป้าหูโกรธจนตบโต๊ะฉาดหนึ่ง
“ข้าเป็นแม่สามีของนาง ยังดูแลสั่งสอนนางไม่ได้รึ”
“ดูแลสั่งสอนได้ แต่ต้องไม่ทำให้เสียการไปทำงานที่ตระกูลเสวี่ยของนาง” หูต้ากู่แข็งกร้าวขึ้นมาอย่างหาได้ยาก “หากท่านทำให้ภรรยาซูขุ่นเคืองจนหรงหรงต้องเสียงานนี้ไป เช่นนั้นต่อไปท่านก็ไปให้พวกสหายของข้าเลี้ยงดูยามแก่เฒ่าเถิด”
ท่านป้าหูเบิกตากว้าง ราวกับเพิ่งจะเคยรู้จักบุตรชายผู้นี้เป็นครั้งแรก